Esej (fr. essai – 'próba') – forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora. Esej może poruszać tematykę filozoficzną, społeczną lub artystyczną, być formą krytyki literackiej, manifestu politycznego lub też dotyczyć innych refleksji autora. Badacze wciąż mają problem z określeniem, czym tak naprawdę jest esej. Uważa się nawet, że jego zdefiniowanie jest niemożliwe, dlatego zamiast szukać uogólnień, powinno się zająć badaniem poszczególnych tekstów eseistycznych. Pierwszym autorem, który określał swoje prace esejami był Michel de Montaigne, autor "Prób"(1580r)

Charakterystyczne cechy dla eseju [edytuj]

    * swobodna interpretacja danego zjawiska lub problemu danego:

    * niekonkluzywność

    * procesualność

    * eksperymentalność

    * hybrydyczność

    * nowe ujęcie znanego tematu

    * uwzględnianie w niewielkim stopniu standardów rozumowania

    * nieskrępowane łączenie związków logicznych z naukowymi rygorami skojarzeń pomysłów

    * subiektywizm

    * luźna kompozycja

    * fragmentaryczność

    * niepowtarzalny styl (zależny od autora)

    * zawiera w sobie cechy traktatu filozoficznego, opowiadania, artykułu i pamiętnika